Voodoo Fishin’ — Zadania i rozwój

Stary, mam ogromną ochotę na zaczarowany tost z awokado. Oto awokado, trochę brązowe, ale ma serce. · Problem w tym, że ciocia Brigitte mnie przeraża. Szczypie mnie w policzki, daje te super mokre całusy. Nie mogę, stary. · A, i weź tego buta. Nie pytaj, ona je lubi. Włóż go do lodówki turystycznej i idź do cioci, a potem przywieź mi zaczarowane awokado. · Zrób to, a moja nowa wędka Bamboozler będzie twoja!

Dzięki stary! To naprawdę powinno przyspieszyć mój powrót do zdrowia. Proszę, Bamboozler jest twój. Umowa to umowa.

Mówiłem wszystkim, że mogę podnieść w martwym ciągu największą chłodziarkę pełną ryb. Pomóżcie mi udowodnić, że to prawda, zanim ktoś zażąda rewanżu. · Dziesięć ryb, obojętnie jakiego rodzaju. Waga to waga, stary.

Odłóż to. Rozgrzewam się. Nie patrz na moją formę. Właściwie… spójrz trochę. Weź te spodnie do Jazzercise. Już na mnie nie pasują. Mięśnie czworogłowe zrobiły się za mocne.

Stary, czytałem, że Voodoo Nautalina to czyste, chude białko. Może też świecić. · Problem w tym, że nie tkną zwykłej przynęty. Musisz zaczarować coś u cioci Brigitte. Strona z przepisami cię przez to przeprowadzi. Sam bym poszedł, ale ona ciągle nazywa mnie „tym wielkim” i pyta, czy jadłem swoje warzywa. Nie jadłem, stary. · Złap mi jednego, a ja zajmę się makroskładnikami.

Patrzy na mnie. W porządku. Zyski nie mrugają. Czekaj... czy zyski mrugają? Pytam w imieniu przyjaciela. Mnie. Jestem tym przyjacielem. · Proszę, weź moją sztangę. Każdy rzut to powtórzenie.

Stary, zrzuciłem witaminy. Trzy butelki, rozrzucone po całym bagnie. · To zupełnie normalne witaminy. Lekarz mi zalecił. A właściwie, facet na siłowni mi zalecił. Często powtarzał „doktor”. · Sam bym się rozejrzał, ale to dzień odpoczynku. Dzień odpoczynku jest bardzo ważny. Zwłaszcza w pobliżu tych strasznych miejsc.

Wszystkie trzy? Stary. Teraz jesteś praktycznie moim obserwatorem. Nie czytaj etykiet. Etykiety są w języku, którego ja też nie znam. Tutaj obserwator ma charakterystyczny wygląd. Biznes z przodu, zyski z tyłu.

Ktoś zabrał moje lustro do pozowania. Bez niego nie mogę sprawdzić formy, a bez formy jestem tylko facetem z mięśniami i uczuciami. · Czy możesz je znaleźć i mi oddać?

Znalazłeś moją dobrą stronę? Uważaj na szkło. To doskonałe odbicie. Proszę, weź moje spodenki dresowe. Uprzedzam, widziały różne rzeczy. Głównie moje uda.

Bracie. Ćwiczenie na szybkość. Złap jedną rybę w lagunie Voodoo i wróć, zanim skończy się czas. · Poszedłbym sam, ale ostatnim razem, gdy tam byłem, ktoś wyszeptał moje imię. Nikogo tam nie było, brachu. Nikogo. Pewnie tylko wiatr. Wiatr teraz zna moje imię. · Dalej, dalej, dalej! Prędkość to moja metoda treningowa.

Masz? Nieźle się spieszysz, ziomek! …Czy ktoś tam powiedział twoje imię? Nie? Super. Super, super, super. Weź tę wędkę. Nic specjalnego, ale nigdy nie przepuści dnia.

Sezon na masową zanętę, stary. Moje wiadro z zanętą jest na ścisłym planie żywieniowym: cztery porcje, żadnych dni oszukiwania, a zegar już tyka. · Zanęć cztery razy, zanim skończy się czas. · Nie opuszczaj posiłku. Nigdy nie opuszczaj posiłku. Ryby w okolicy wyczują słabość. I zanętę. Głównie zanętę.

Czy jest pełne? Proszę, powiedz, że jest pełne. Spójrz na to. Szczytowe odżywienie. Proszę, weź moją zapasową opaskę. Czas karmienia to trening cardio. A teraz idź, zanim ryby znów ustawią się w kolejce.

Stary. Nowa dieta. Same ryby, zero warzyw. Potrzebuję trzech Filterus Gulpicus. · Wielkie karpie, paszcze jak odkurzacz. Krążą dookoła, połykając wszystko, co wpadnie im w oko. Bez planu, bez porcji, po prostu łykają. Serio? Szacunek. Tak właśnie przygotowuję posiłki. · Przynieś mi trzy, stary.

Trzy Gulpicu! Spójrz na te paszcze. To ryba, która nigdy nie ominęła posiłku. Masz, stary, weź ten kołowrotek. To hantel. Każdy ruch korbką to zakręt.

Nuć wodę przy moim doku. Trzy razy. · Chcę, żeby duża ryba śledziła mój kolejny podryw. Każda legenda potrzebuje tłumu, ziomek. · Ale nie za dużego. Na przykład, żeby zrobił wrażenie. A nie żeby zjadał gościa.

Masz widownię? Spójrz na nich. Obserwują. Naprawdę… obserwują. Dobra, to całkiem sporo widowni. Weź ten top. Moja, eee, dziewczyna zostawiła go tutaj, zanim… zniknęła. Po prostu przestała przychodzić na zajęcia. Ryby ciągle się na niego gapią. Ty go sobie zatrzymaj.

Osiem chwytów. Pięć minut. · To trening interwałowy dla twoich ramion, bracie. Kołowrotek, odpoczynek, kołowrotek, odpoczynek. Tyle że bez odpoczynku. Odpoczynek jest na dzień odpoczynku, a dzisiaj nie jest dniem odpoczynku. · Poczuj pieczenie. Naprzód!

Już ósma? Daj mi spojrzeć na zegarek. Serio. To twój rekord. Dla ciebie. Mój jest o wiele wyższy. Nie zapisałam go. Proszę, weź słuchawki. Playlista z pompką na maksa. Zagłusza szepty. Jakie szepty? Dokładnie. Działa świetnie.

Cześć, robię dla mojego kuzyna trochę mojego słynnego sosu Crawhead Saute, sekret tkwi w ciągłym mieszaniu. · Myślisz, że mógłbyś przynieść mi ten rozgrzewający sos Loosiana? · Rusty Remy zwykle ma go mnóstwo w swoim sklepie z rupieciami, potrzebuję ze 4 butelki.

Ojej, to jest dobre, kochanie. Mój kuzyn będzie dziś wieczorem jadł naprawdę dobrze. Proszę, weź coś z mojego lunchboxa. Hot dog, jajko na twardo, Twinkie. Ryby kochają je bardziej niż ja. Prawie.

Cher, siedzę pod tym dachem od wschodu słońca. · Przynieś mi sześć ryb, jakiekolwiek się nada. Nie jestem wybredny. Połowa na kolację, połowa na badania.

Ojej, te się nada. Nie pytaj, która połowa jest która. Weź ten pręt, kochanie. Zrobiłem go ze starej rury wydechowej. Jeszcze trochę ciepły. To normalne.

Potrzebuję zębatki Voodoo Sprocket Tooth do mojego silnika. Nie pytaj, dlaczego ryba ma lepsze części niż moja ciężarówka. · Chodzi o to, że biorą tylko na zaczarowaną przynętę, więc idź do cioci Brigitte. Potraktuj tę stronę z przepisem jak instrukcję napraw, kochanie, krok po kroku. · A potem złap mi jedną i przywieź ją z powrotem.

Pokaż mi ten ząb. Uważaj na palce. Masz, kochanie, weź moją zapasową maskę spawalniczą. Ochroni twoją twarz przed iskrami, rybami i zdjęciami rodzinnymi.

Cher, potrzebuję części. Dokładnie sześciu zębatek. · Większość ludzi nazywa je złomem. Większość ludzi nie ma wizji. Tam, gdzie ty widzisz zardzewiały mechanizm, ja widzę silnik do łodzi, blender, a może i wentylator sufitowy, jeśli mam ochotę na ekstrawagancję. · Znajdź sześć z nich i przynieś z powrotem do warsztatu.

Sześć zębatek! Rozłóż je, żebym widział, co jest nośne. Ta jest nośna. Tamta to wsparcie emocjonalne. · Proszę, kochanie, weź ten pręt. Zbudowałem go z patyków i resztek, więc nie pytaj, co go trzyma.

Złe wieści, kochanie. Aligator zgarnął moją skrzynkę z narzędziami prosto z doku. Zjadł pudełko i wypluł klucze. Wybredny. · Teraz są tam trzy zestawy kluczy, porozrzucane po bagnach. · Znajdź wszystkie trzy zestawy kluczy i przynieś je tutaj, dobrze? Uważaj na aligatora. Nadal jest głodny.

Oto moje maleństwa, wszystkie trzy komplety. Ten ma ślady zębów. Nie był gryziony, kiedy go zgubiłem. Proszę, weź jedną z moich roboczych koszul. Nie ma na niej tłustych plam. Trzymaj ją z dala od tego aligatora.

Cher, mamy problem. Jeden z moich prototypowych silników się poluzował. Numer trzy. · Nie powinien poruszać się sam, a jednak jesteśmy tutaj. Ostatni raz widziałem, jak bzyczał w bagnach, jakby miał gdzie być. · Znajdź go i zaciągnij tu z powrotem, zanim się z kimś zaprzyjaźni.

Znalazłeś numer trzy? Nadal brzęczy? …Tak, nadal brzęczy. Nie szukaj w gaźniku. Proszę, kochanie, weź ten kołowrotek. Ma w sobie mały silniczek, więc łowi od góry do dołu, od powierzchni do mułu. Ryby mogą uciekać, ale się nie ukryją. Buty też nie.

Silnik się kończy, kochanie. Ona wydaje ten dźwięk. Znasz ten dźwięk. Brzmi jak szop przegrywający kłótnię. · Przynieś mi cztery wyciskarki do oleju, żebym mógł ją dolać. I nie wyciskaj ich po drodze. Będę wiedział.

Cała czwórka? Odsuń się, a ja jej doleję. Robi się spragniona i nie jest przy tym grzeczna. …Słyszysz to mruczenie? To wdzięczność. Proszę, weź mój szczęśliwy kapelusz. Lubi cię, więc możesz go nosić.

Cher, przykręciłem echosondę do tego silnika i teraz ona nie przestaje drgać. · Zanęć wodę sześć razy w pobliżu mnie. Chcę zobaczyć, co zrobi, kiedy w końcu znajdzie rybę. · Stań blisko, ale nie za blisko. Ona bierze.

Sama wskoczyła na czwarte miejsce. To albo bardzo dobrze, albo bardzo źle. Zanotować to jako dobre. Zanotować długopisem, żeby było oficjalnie. · Proszę, weź moje zapasowe spodnie robocze. Każdy asystent naukowy musi mieć kieszenie.

Oto moja zapalniczka, kochanie. · Zaczaruj ją, a potem połóż przy silniku. · Nic tak nie rozgrzewa zimnego silnika, jak odrobina ognia voodoo.

To jest dopiero ognisko. Wystarczająco ciepłe, żeby ugotować gumbo albo upolować aligatora, jeśli podejdzie za blisko. · Proszę, weź trochę papryczek chili. Ryby szaleją z gorąca.

O! Gość! Cześć. Jestem Lucile. Mała Lucile, jak mówi większość ludzi, choć nie pamiętam, kiedy ostatnio ktoś w ogóle o tym wspominał. · Co popołudnie organizuję tu herbatkę. Na bagnach jest zawsze cicho, a moi goście są trochę nieśmiali. Zajęłam miejsce dla przyjaciółki, ale znowu się spóźnia. · Czy mogłabyś wyrzucić tę Zaczarowaną Przynętę obok mnie, żeby jej miejsce nie było puste? Mama zawsze mówiła, że ​​puste krzesło przy herbatce to fatalny manier.

Och, wygląda idealnie. Jesteś mile widziany przy moim stoliku, o ile zachowasz się kulturalnie. Proszę, weź żelki z imprezy. Nie zjadaj ich sam. Ryby też je lubią.

Herbata jest prawie gotowa, ale nie ma nic do jedzenia. · Czy przyniesiesz mi pięć ryb? Byle jakie. Moi goście nie są wybredni. Właściwie prawie w ogóle nie jedzą.

Pięć! Po jednym dla wszystkich i jeden dla spóźnialskich. · Weź ten słoik. Kiedyś trzymałem w nim świetliki, ale zawsze odlatywały. Ryby nie odlatują. Przeważnie.

Na moim przyjęciu herbacianym potrzebny jest mały gość w pięknych kolorach. Voodoo Betta byłby idealny. · Są jednak strasznie wybredne i nie chwycą zwykłej przynęty. Najpierw musisz odwiedzić cioci Brigitte. Ona wie, jak zrobić specjalną przynętę, a strona z przepisami może być Twoim przewodnikiem. Powiedz jej, że przysłała cię Lucile. Na pewno będzie wiedziała. · W takim razie złap mi Bettę i przynieś go tutaj, delikatnie. On jest gościem honorowym.

Czy to mój nowy gość? Pokaż mi go. Och, jest jeszcze ładniejszy, niż się spodziewałem. Proszę, weź moją filiżankę. Nikt już z niej nie pije, ale kręci się tak przyjemnie.

Zerwałam kwiaty dla moich gości, ale gdzieś je zostawiłam i gdzieś odeszłam. · Czy znalazłabyś trzy bukiety? Będą tam, gdzie je zostawiłam.

Znalazłeś wszystkie? Pamiętam, że wybrałem tylko dwa. Proszę, załóż mój czepek. Chroni przed słońcem, a ja już tak rzadko wychodzę na słońce.

Bawiłam się kiedyś małym domkiem dla lalek. Chyba wciąż tam jest. Zostawiłam go gdzieś, kiedy… kiedy musiałam iść. · Czy mogłabyś mi go przynieść?

Czy to było tam, gdzie mówiłem? Wygląda dokładnie tak, jak pamiętam. A może ja wyglądam dokładnie tak, jak on pamięta. · Weź mój parasol. Nigdy mnie nie uchronił przed deszczem, ale założę się, że potrafi złowić rybę.

Moi goście denerwują się, kiedy nie ma czym się bawić. · Czy mógłbyś znaleźć trzy wózki i trzy trójkołowce? Nie muszą być nowe. Moje nigdy nie były.

Och, byli na deszczu. Nic się nie stało. Wszystko tutaj tak. · Oto moja kaczuszka. Ciocia coś mu zrobiła i teraz nie może przestać patrzeć na wodę. Ryby też nie mogą przestać na niego patrzeć.

Czy mógłbyś złowić trzy ryby w pobliżu? Cicho, proszę. · Moi goście odpoczywają.

Złapałeś ich bez problemu? Ciii. · Proszę, weź moją spódniczkę imprezową. Wiruje, ale nie teraz. Nie obudź nikogo.

Rozesłałam zaproszenia. Prawdziwe, ze wstążkami. Nikt nie przyszedł. Ani jeden. · No cóż, w porządku. Impreza to wciąż impreza, skoro mówisz to na głos. · Czy mógłbyś rozstawić trzy swoje wabiki wokół mojego koca? Mogą być moimi gośćmi dzisiaj. Nie będą dużo jeść i nigdy mi nie przeszkadzają.

Spójrz na to. Pełny stół. Są bardzo uprzejmi, prawda? Nikt nie wychodzi wcześniej. · Oto upominek na imprezę. To specjalna przynęta Cioci. Wije się w ciemności, a rzeczy w ciemności wiją się z powrotem.

Domek dla lalek znowu zniknął. Nie ruszyłam go i nie widziałam, kto to zrobił. Jest teraz gdzieś na bagnach, całkiem sam. · Czy mógłbyś go znaleźć i przynieść mi? Jak najszybciej, proszę. · Nie lubię czekać sama po zmroku. Ciemność też tego nie lubi.

Już wróciłaś? Wszystko w porządku? Daj mi zajrzeć do środka. …Jeden mały fotel, przewrócony. Ktoś tam siedział. Nieważne. · Proszę, weź moją bluzkę imprezową. Pasuje do spódnicy. Teraz możesz przyjść na herbatę odpowiednio ubrana, nawet po zmroku.

Psst, masz chwilę, żeby pomóc bratu? Wygląda na to, że zgubiłem potencjalnie obciążające dokumenty prawne w związku z wypadkiem na łodzi. Sprawy na pewno by się skomplikowały, gdyby zajrzały do ​​nich nieodpowiednie osoby, rozumiesz? Użyj swojej przynęty z hakiem, żeby wyciągnąć teczkę z bagna. Możesz zatrzymać wszystko, co znajdziesz, tylko zapomnij, że widziałeś jakiekolwiek dokumenty.

Otworzyłeś? Dobrze. Naprawdę dobrze. Cokolwiek tam jeszcze grzebało, jest twoje. Nie chcę o tym słyszeć. · Weź też tę pułapkę na myszy. Łapie tylko śmieci, ale śmieci nie opowiadają historii. Tylko ostrożnie z liną, bo niektóre śmieci się bronią. O ile ktokolwiek pyta, nigdy nie rozmawialiśmy.

Potrzebuję sześciu ryb. Jakichkolwiek ryb. · To na przyjęcie, całkowicie legalne przyjęcie, a moi goście nie są wybredni. Po prostu cieszą się, że zostali zaproszeni. Bardzo się cieszą. Cieszą się, że są mi winni przysługę.

Piękne. Gdyby ktoś pytał, złowiłeś je na cele charytatywne. Na jaką organizację? Świetne pytanie. Następne pytanie. Proszę, weź ten kołowrotek. Spadł z ciężarówki. Ciężarówki wędkarskiej. Bardzo delikatnie.

Przynieś mi Voodoo Eddie Devil. To dla przyjaciela, który kolekcjonuje diabły. To hobby. Ludzie mają hobby. · Te małe stworzonka nie są nastawione na zwykłą przynętę. Będziesz potrzebować czegoś zaczarowanego, a Ciocia Brigitte jest twoją dziewczyną. Strona z przepisami pokaże ci, jak to zrobić. · A jeśli zapyta, kto cię przysłał, to znaczy, że nie znasz żadnego Steve'a.

Ugh. Wygląda jak mój stary wspólnik. To żart. Raczej żart. · Weź ten kołowrotek. Kiedyś był modnym dodatkiem. Bardzo ekskluzywny. Miał godzinę policyjną. Teraz naprawdę dobrze śledzi ryby.

Potrzebuję przemytnika narkotyków z Miami. Ryba. To ryba. · Mój kumpel organizuje imprezę tematyczną „Noc w Miami” i chce autentycznych, lokalnych owoców morza. Czy są lokalne? Nie. Czy to mój kumpel? Luźno. · Przynieś mi, a jeśli zobaczysz kogoś z lornetką, po prostu łów dalej.

O, to jest piękne. Pachnie neonem i złymi decyzjami. Proszę, weź moje okulary. Bardzo w stylu Miami. Takie, w których nikt nie wie, gdzie patrzysz. Uwierz mi, to się przydaje.

Psst. Tutaj. Nie, nie patrz tutaj. Spójrz na wodę. Dobrze. · Szukam dwóch dziurkaczy dalekiego zasięgu. Artykułów biurowych. Do biura. Gdzie robię dziurki. Z daleka. · Przynieś mi dwa, a zapłacę najwyższą cenę. Poprzedni właściciele ich nie będą potrzebować. Bo się przeprowadzili. Daleko. Zupełnie normalna przeprowadzka.

Dwa dziurkacze? Ścisz głos. Dobra, teraz zachowuj się swobodnie. To zbyt swobodne, nikt tak nie gwiżdże. · Proszę, weź te spodnie. Są z balu kostiumowego. Motywem przewodnim był pomarańczowy. Chodź normalnie. Normalnie-normalnie, a nie podejrzanie-normalnie.

No cóż, zabawna historia. Miałem trzy paczki, a teraz nie mam żadnej. Leżą gdzieś na bagnach. · Co w nich jest? Rzeczy. Zwykłe rzeczy. Rzeczy, które powinny pozostać suche i nieotwarte, dla własnego bezpieczeństwa. · Wyjdź, znajdź wszystkie trzy i przynieś mi je. Nie potrząsaj nimi, nie wąchaj ich i na pewno nie czytaj etykiet.

Wszystkie trzy? Nadal zamknięte? Pięknie. Nie zaglądałeś, prawda? Dobrze, bo nic nie widać. · Proszę, weź tę wędkę. Widziałam ją przez sześć miesięcy skierowaną w stronę mojego domu, więc teraz jest moja. Widzi wszystko. Głównie ryby.

Więc paczka jest na bagnach. Duża. Jest moja. · Co w niej jest? Rzeczy osobiste. Duże rzeczy osobiste. · Znajdź ją i przynieś mi ją z powrotem. Podnieś nogami, a jeśli wyda jakiś dźwięk, to znaczy, że nie.

Cięższy, niż pamiętam. Pewnie przez wilgoć. Czy coś mówił w drodze? Nie odpowiadaj. · Proszę, specjalna przynęta cioci. Bzyczy. Gryzie. Nie pytaj, za co ją za nią zapłaciłem.

Jest tam stary dziadek Big Mouth. Wiele widział. Wiele słyszał. Wiele wie. · Złapcie go i przynieście mi na lodzie. · Dlaczego? Bez powodu. To ryba. Ryba nie mówi. Wszyscy wiedzą, że ryba nie mówi. Prawda? ...Prawda?

Ma takie spojrzenie, jakby mnie pamiętał. Do lodówki, staruszku. Proszę, weź ten kołowrotek. Jest cichy i szybki. Jak dobry świadek. Dobry świadek wędkarstwa.

Dobra, potrzebuję przysługi, i to szybko. Złap Srebrną Kulę i przynieś mi ją, zanim skończy się czas. · Po co się śpieszyć? Mam gościa. Facet ma termin. Termin ma gościa. To cały łańcuch gości. · Nie zadawaj pytań. Po prostu łowić. Szybko.

W samą porę. Spójrz na ten blask, wygląda jak samochód do ucieczki. Samochód do ucieczki na ryby. Proszę, weź tę koszulę. Jest z balu kostiumowego. Motywem przewodnim był pomarańczowy. Jeśli masz też spodnie, to masz do tego talent. Jeśli nie, wędkuj dalej.

Przeżywam coś. Kryzys. Kryzys półtrwania. · Tam jest pojemnik z moim imieniem. Nie dosłownie. Proszę, nie sprawdzaj. To ten, który jest trochę… ciepły. Znajdź go i otwórz. · Co jest w środku? Rzeczy. Niebezpieczne rzeczy. Niejednoznacznie niebezpieczne. Jeśli twoje wypełnienie zaczyna brzęczeć, to normalne. Prawdopodobnie.

Otworzyłeś? I nadal masz wszystkie szwy? Policz je. Dobra, dobrze. Czemu świecisz? Nie świecisz. · Proszę, weź te. Spodnie żeglarskie. Bardzo eleganckie. Bardzo niewinne. Nikt, kto je nosił, nigdy nie popełnił przestępstwa.