Every Day We Fight · Fabuła i odkrycia

Genialna naukowiec dr Selena Faber blisko dwadzieścia lat temu przeprowadziła się do miasta Rugosa w poszukiwaniu odosobnionego i dobrze strzeżonego miejsca, gdzie mogłaby przeprowadzać eksperymenty. Jej celem stało się opracowanie technologii przyszłości, która poprawiłaby sytuację rasy ludzkiej. Takie właśnie miejsce znalazła na starej, opuszczonej wyspie więziennej, gdzie nie sięgał wzrok ciekawskich.

Pani doktor pracowała z ukrycia, toteż wielu spekulowało, że jej ambitne plany to zwykłe mrzonki. Wszystko zmieniło się zaledwie kilka lat temu, gdy cuda technologii, opracowane przez nią wewnątrz murów więzienia, ujrzały światło dzienne. Niedługo później miasto pochłonęła wojna z Terragonią.

W obawie przed przejęciem technologii dr Faber przez wroga akackie wojsko przypuściło atak artyleryjski na wyspę. Ten desperacki krok okazał się bezcelowy, gdyż kilka dni później pojawił się nowy wróg: szczeliniarze. W mgnieniu oka przejęli oni wyspę więzienną i wznieśli nad miastem dziwną kopułę energetyczną, używając latarni morskiej jako anteny.

Do teraz ciernie wierzyły, że pani doktor nadal żyje, że nie zamarzła na skutek pojawienia się kopuły i zmuszona jest pracować nad ulepszaniem i tak już zaawansowanej technologii szczeliniarzy. Nie spodziewały się, że zamiast dla wroga, pracuje... z wrogiem.

- Nosi zaawansowany karabin szturmowy szczeliniarzy

- Nosi pancerz pokrywający całe ciało i hełm

Elixium wydobyte spod ziemi gromadzi się i twardnieje w mocne, pozornie niezniszczalne masy, nazywane przez cierni skorupami. Z czasem takie masy wytwarzają się na kombajnach szczeliniarzy. Jednak wróg dysponuje specjalnym urządzeniem, które emituje fale o częstotliwości mogącej niszczyć owe skorupy. Dzięki pozyskaniu rezonatora częstotliwości, ciernie mogą tworzyć własny sprzęt zdolny do rozbijania skorup, co umożliwia im wchodzenie do wcześniej zablokowanych obszarów i budynków.

Według schematu teleportera, który planowała zbudować dr Selena Faber, niezawodny transponder to element niezbędny do udanego przesłania obiektu w miejsce docelowe. To urządzenie komunikuje się z odbiornikiem, żeby określić, gdzie znajdował się obiekt i dokąd powinien trafić.

Bez odpowiedniego stabilizatora zainstalowanego w teleporterze istnieje duże prawdopodobieństwo wywrócenia przenoszonego obiektu na drugą stronę w chwili dotarcia do wskazanego celu. Stabilizator gwarantuje, że zdekonstruowany obiekt zostaje idealnie odtworzony po przetransportowaniu. Niewielki błąd w obliczeniach może mieć fatalne skutki.

Jako dopełnienie transpondera, odbiornik jest integralną częścią funkcjonalności teleportera. Według schematu do urządzenia należy wprowadzić miejsce docelowe, do którego ma trafić obiekt. W razie awarii odbiornika nie sposób określić, gdzie by wylądował.

Z dzienników dźwiękowych dr Seleny Faber jasno wynika, że szczeliniarze nie mogą żyć w obcej atmosferze. Kopuła wzniesiona przez nich nad miastem musi wytwarzać promieniowanie o natężeniu, którego potrzebują ich organizmy. Tajemnicze urządzenie ciągle noszone przez Selenę wytwarza skoncentrowane dawki tego samego promieniowania. Są tak małe, że nie wykryją ich niczego niepodejrzewające osoby, ale wystarczające, żeby umożliwić jej przeżycie na planecie o niesprzyjających warunkach.

Ręczny moduł stworzony przez dr Selenę Faber do regulowania częstotliwości kopuły, a co za tym idzie – do jej stabilizowania. Jeżeli mógł służyć do stabilizacji, to zapewne da się sprawić, żeby wywoływał destabilizację. Ale tylko Selena wie to na pewno. Jeżeli ciernie chcą to sprawdzić, muszą przekonać ją, żeby zwróciła się przeciwko swoim pobratymcom.

Część urządzenia szczeliniarzy, które w jakiś sposób zamienia czyste, zmiennofazowe Elixium w stabilny, płynny minerał, który mogą zbierać ich kombajny. Skoro robi to z Elixium, może tak samo zadziała na zamrożonych cywili. Ciernie muszą zaryzykować, jeśli chcą, żeby wszyscy powrócili.

Dokument z oficjalnym archiwum adresów, które przyznano uchodźcom i przesiedlonym cywilom. Na liście znajduje się nazwisko żony Leo – Lindy Hader.

Departament Wojny Akacji

SPIS PRZESIEDLONEJ LUDNOŚCI

Miasto: RUGOSA

Nazwisko | Płeć | Miejsce zamieszkania (Miasto | Adres):

Achem Sindzkel | M | Czerkazy | 6 Rohensch Ave.

Azerano Kesh | K | Czerkazy | 42 3rd St, m. 5

loward Yoakep | M | Rugosa | —

Mezerank Yazkevisch | O | Czerkazy | 455 Doresy St.

Andrei Yazkevisch | M | Chorkazy | 455 Doresy St.

Elnen Hicks | K | Czerkazy | —

Gideon Nona | K | Czerkazy | 555 Havre Cres.

Linda Hader | K | Rugosa | 2 105 Charleroi St.

Elloise Birsk | K | Chorkazy | 1168 Henri Croder Ave.

Harker Marion-Tells | NB | Toskbridge | 3785 Blackwell St. W

Notatka napisana charakterem pisma żony Leo.

Treść jest krótka: „Hotel Rugosa, godzina 7:30”.

Zamarznięta kobieta z dwójką dzieci, których Leo rozpoznał jako swoją żonę i dzieci.

Znalezienie ich w tym stanie przyniosło mu ogromną ulgę. Mimo iż Linda najwyraźniej ułożyła sobie życie z innym mężczyzną, przynajmniej ona i dzieciaki są bezpieczni.

Mapa miasta znaleziona w mieszkaniu matki Vivian. Wygląda na to, że miała kryjówkę w budynku niedaleko dworca autobusowego.

Dokument z zapisem niedawnych działań matki Vivian. Ostatni wpis wskazuje, że wybierała się do kompleksu nadbrzeżnych apartamentów.

Dziennik misji

Nazwisko i stopień: PUŁKOWNIK G. TOUSSAINT

Data: [illegible]

Miejsce: RUGOSA, AKACJA

Raport z działań:

- Inwentaryzacja naszych zasobów

- Wyjście w celu uzupełnienia zasobów medycznych

- Szpital polowy nie miał niczego, co warto by zabrać

- Odpoczynek przed powrotem do kryjówki

- Likwidacja kilku jednostek wroga

- Dźwięk aktywności obcych od strony nadbrzeżnych apartamentów

- Powrót do kryjówki w celu uzupełnienia amunicji

- Pozostali otrzymali rozkaz pozostania w ukryciu

- Wyjście w celu rozpoznania aktywności wroga

W ciągu kilku lat następujących po śmierci ojca Vivian stopniowo traciła kontakt z matką. Próbowała zapomnieć o przeszłości i skupić się na przyszłości, pracując w laboratorium dr Seleny Faber. Pomimo życia w tym samym mieście, drogi Vivian i Glorii nigdy się nie przecięły. Vivian dobrze pamięta ostatnią wizytę w mieszkaniu swojej matki. Niestety, zanim wyszła stamtąd wściekła, z obu stron padło wtedy wiele gorzkich słów.

Wojskowa manierka z godłem Terragonii.

Z jakiegoś powodu ten przedmiot sprawił, że Vivian i Leo wątpią w opowieść Dylana o tym, że jest uchodźcą z Terragonii, który pracował jako lokalny mechanik.

Terragońska kurtka od munduru wojskowego, wyraźnie podpisana nazwiskiem Dylana.

Jego opowieść, że jest uchodźcą, który pracował na stacji benzynowej, zaczyna się kruszyć. Pan Fortis musi wyjaśnić parę spraw.

Martwe ciało kobiety, która ukryła Dylana przed jego oddziałem, gdy na niego polowali.

Jak na razie to, co pokazał Vivian i Leo, jedynie pogarsza jego sytuację.

Miejsce, w którym Dylan odmówił wykonania rozkazu zamordowania niewinnych cywili.

Dylan nie był w stanie powstrzymać wykonania rozkazu, więc zastrzelił kapitana, by zapobiec podobnym sytuacjom w przyszłości. To właśnie ta decyzja sprawiła, że odtąd ścigali go jego towarzysze broni. Prawdopodobnie to, że koledzy z jego drużyny kazali mu uciekać, jest jedynym powodem, dla którego wciąż żyje.